زیبا سروده های شوره زار اشک و عطر سوسن و نسترن اثر سیده نجمه سعدی

دکتر سیده نجمه سعدی نظریه پرداز و شخصیت تراز اول علمی و بین المللی سه زبانه مسلط به سه زبان زنده ی دنیا، عربی، فارسی و انگلیسی دانشمند عارف و ادیب که این روزها با اشعار زیبا و دکلمه های پر معنایش در رسای ساقی دریادل آقا ابوالفضل العباس علیه السالم، حضرت زینب  سلام الله علیه امام سجاد علیه السالم و امام حسین علیه السالم توانستند فضای عرفانی،،ادبي وأخلاقي  و فرهنگی گران بهایی را برای همگان به ارمغان بیاورند که از اهمیت شایسته ای برخوردار است و از شاهکار های وی ترجمه و نقد قرآن و مفاتیح الجنان، ترجمه و نقد شعر در تمامی متون ها به چند زبان زنده دنیا و در چندین رشته ی علمی، قرآنی، دینی و ادیبی می باشد. آثارش مشحون از افکار عالی، اختراعات بی نظیر و استعداد خدادادی این دانشمند ادیب و عارف دکتر نجمه سعدی است. آثار این ادیب و حکیم فرزانه جهانی و جاودان خواهد بود زیبا سروده ی عطر سوسن و نسترن اثر زیبایی است که ایشان توانستند با قلم علم نما، شیوا و هنرنمای خود زبان حال خود را نسبت به امام مهربانی ها، شاهنشاه عرب آقا امام حسین علیه السالم به زیبایی به تحریر در بیاورند و بسرایند، بیان حال این دانشمند و عارف، دکتر نجمه سعدی عالمی تماشایی و بی نظیر دارد

ھان پیاده بیا...

پای بر شراره آتش بگذار، بگذار شعار تو بر علم باشد نه بیهوده... گاهی آهسته، گاهی دوران دوان، گاهی سینه خیز، زمین مشتاق این روزهای توست... بگذار پاهای تو را بنوازد و آرام گیرد... گویی به نبرد میروی، میدان پیش روی توست... در راه حسین آن نکو دشت مینا فام، آن نگار یغمایی با خون بنویس نه تنها با اشک دیده... شهادت بده که بر پیمان خود همراه حسین آن گل صد برگ عطر آسا خواهی ماند، ای زخمه ی اخالص اندر صدر جان... بگذار چشم تو خون جاری کند و بد خواه تو پژواکی از شیون تو فرا گیرد، حتی اگر گسسته شوی به پیشگاه نگارین حسین آن یاقوت شکر بار و گل خوش بوی بار خواهی رسید... هان پیاده بیا... این برای هشدار است و حکایت چیز آسانی نیست... به استقبال زینب آن کلیه ی اعرابی، نگار سبایی بیا...

زینب؟... آری زینـــب!... چه میخواهی بگویی ای دختر حیدر، زینب ای نوروز عرب، ای مانده ی فیض، ای برگ و نوال دو آفاق... من پاسبان تو هستم، اینک به نینوا بازگشتی با افتخار میگویم کیست که خیمه بسوزاند، به اسارت برد، نهر فرات را منع کند... هان پیاده بیا... گام هایت را بشمار که غایت در نینوا است... آری تو شایسته آنی که از دست با وفای ساقی دریا دل، نعیم وصال، نگار مه رو، عباس س س س س آب بنوشی... کمر همت ببند، آغاز و پایان این سفر یکی است... حسین مهر پایدار، آن گلشن جاوید، آن خنده ی بهشت آنجا چشم انتظار توست... حسین؟... آری حسین!... آن یگانه شمله ی ریحان، گل سوری بر گلبان، گل زیبافر شایان، تازه رخ چو برگ و شاخ ز قطره باران... بال از تو دور باشد ای فردوس عشرت... من تو را به خاطر دارم و می دانم بر عهد خود پیمان پایی... گویا با جان فشانی و شکیبایی ،عازم نبرد شده ای، بگذار ذکر زبان تو امام تشنه کام باشد... حسین آن گل حمرا نکو اختروش سیماب، بر نهر و مثال چشمه ی مهتاب، فروغ دانش و عرفان، همایون کوچک تابان...

هان پیاده بیا... پژواک تو شمشیر است و گام هایت میدان توست... شیون یا حیدر سر داده ای؟ برای روضه نیلوفر ی اقیانوس اشک شده ای؟ مرحبا براستی الیق تحسینی و به زیارت التزام داری... خوش اقبالی... هرگز کسی نتوانست بال و پرت را بشکند

بدان گام های تو ثبات و پایدارای توست هان پیاده بیا... با دلی مشتاق تصویر عباس غنچه ی یاس، لاله ی کوهساران، ژاله باران به روی شبد ر عنبر را مقابل خودت نگه دار، این سپهسالار با وفایان است... مگر بیش از این چه می خواهی؟! دوان دوان، برهنه پا به دنبال بارگاه زیبایش باش... بارگاه عباس؟ آری بارگاه عباس! آن سرو گل اندام، اختر مهر و، نکو نیلوفر مینو،... این برترین شکوه مندی است که عباس، سیمین همای زرین بال منتظر توست... به خاطر بیاور امامی را که بانگ العطش سر داد، اما ندا و پیشوایی نیافت... مگر غایت نهایی او چه بود؟ شهادت در راه تهذیب دین... با وجود شهادت، تیر و اسارت حرم سروی یافت، امتی که مکر کردند اما حسین خورشید زر افزای، صفه ی بهشت مثال مجاهدت نمود... توطئه کردند اما حسین سحاب خوش مطر در راه جان آفرین با آنها وارد نبرد شد، باطل را انهدام نمود و با خونابه ی خشکنایش بهشت را تصاحب نمود و پرچم را بر افراشت... به دنبال بارگاهش باش حتی اگر پشت آفتاب باشد... حسین آن شکوفه ی باغ بهشت، شه نشه عرب، خوشه ی زرین عنب. هان پیاده بیا

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط پایگاه خبری نگین جم در وب سایت منتشر خواهد شد

پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد

پاسخ به :