مصرف ویپ و پاد در نوجوانان و جوانان: آثار مخرب و نقش تبلیغات گمراه‌کننده

از سیگار به ویپ و پاد کشانده شدم تا عوارضش را به جان بخرم

چند سالی بود سیگار می‌کشیدم هر بار که سرفه‌های صبحگاهی امانم را می‌برد، به فکر ترک می‌افتادم. تا اینکه در فضای مجاری تبلیغ ویپ و پاد را دیدم: بی‌ضرر، بخار آب، کمک به ترک سیگار، با خودم گفتم شاید راه حل همین باشد.

یکی از دوستانم به من پیشنهاد داد و من هم خریدم.

 اوایل واقعاً فکر می‌کردم کار درستی کردم بوی خوبی داشت، دود غلیظ و آزاردهنده‌ای نداشت و انگار سرفه‌هایم هم کمتر شد. اما این آرامش، فریبنده بود.

کمتر از دو ماه بعد، قفسه سینه‌ام شروع به گرفتن کرد. نفس‌های عمیق برایم سخت شد. تمرکزم ریخت، خوابم نامنظم شد و صبح‌ها با طعم فلز در دهان از خواب بیدار می‌شدم. بدتر از همه، متوجه شدم نه تنها سیگار را ترک نکرده‌ام، که به ویپ هم معتاد شده‌ام انگار دو زنجیر به پایم بسته شده بود.

دکتر که رفتم، گفت ریه‌هایم ملتهب شده و علائم شبیه آسیب شیمیایی دارد. وقتی گفتم به خاطر ترک سیگار سراغ ویپ رفتم، اخم کرد و گفت: ویپ کمکی به ترک نمی‌کند، فقط شما را به یک ماده اعتیادآور دیگر وابسته می‌کند؛ فقط با پوست و شکل و طعم گول‌زننده‌اش

حالا دیگر نه سیگار می‌کشم، نه ویپ. اما علائمش هنوز با من است: تنگی نفس، اضطراب و این حس که فریب خوردم. کاش آن روزها کسی صادقانه به من گفته بود که نه ویپ ضرر کمتری دارد، نه پاد سالم‌تر است، و هیچ‌کدام راه ترک نیستند.

امروز می‌بینم که نوجوانان و جوانان با تبلیغات رنگین این محصولات، بی‌آنکه سابقه سیگار داشته باشند، مستقیماً سراغ ویپ و پاد می‌روند و خودشان را در معرض آسیب‌هایی می‌گذارند که من بعد از سالها سیگار کشیدن به آن دچار شدم.

 ای کاش مسئولان جلوی این تبلیغات دروغین را بگیرند و ای کاش دوستان من جوانتر از من، فریب این دام خوش‌ظاهر را نخورند.

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط پایگاه خبری نگین جم در وب سایت منتشر خواهد شد

پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد

پاسخ به :